Swiss inline cup
|
|
Het begon op een camping in Anecy waar ik met Zinzi de eerste deel van onze vakantie doorbracht. Al snel bleek dat wij niet de enige sportende Nederlanders waren, maar dat wij niet de enige snelrollers waren was een grotere verrassing! Tijdens de start van onze laatste fietstocht werden wij terug geroepen door de familie Bol die met het hele gezin op trainingskamp was.
Eind van de dag gezamenlijk een aantal versnaperingen genoten alvorens wij de volgende dag naar Zwitserland vertrokken. In Zwitserland zaten wij in een hotel met Jos, Marieke, Heleen en Paul. Hier hebben wij lekker gefietst en geskeelerd, waarna wij naar Bern vertrokken voor een wedstrijd van de Swiss inline cup, waar ook Erik Valent zijn opwachting maken.
Al vroeg moesten wij de nummers ophalen, waarna wij een rondje parkoers hebben gereden. Het was een mooi afwisselend parcours met afdalingen, beklimmingen en scherpe bochten als keerpunt. Het zou mooi weer worden en dat was het ook totdat een uur voor de start regenwolken roet in het gooiden. Regen! En ik had mijn regenwielen niet bij mij.
Voor de start was alles nat en de ronde begon met een afdaling. Aan de start stonden 80 rijders van alle leeftijden en geslachten.
De Nederlanders stonden vooraan bij de start en bij het schot knalde zij weg. Jos en ondergetekende namen gelijk het hazenpad zodat zij met voorsprong de eerste afdaling konden doen. Geen overbodige luxe op mijn groene bont, Jos had deed de afdaling iets beter hij was wel zo slim om regenwielen mee te nemen. De toon was gezet en na een have ronde demarreerde ik weer zodat ik de afdaling weer veilig (lees: alleen) kon doen.
Na een goede 5 km werd ik teruggepakt en zat ook Paul nog in de eerste groep. Omstebeurt demarreerde de Nederlanders Jos, Erik en ik.
Persoonlijk motto was elke ronde demareren, de scheidsrechter op de motor genoot zichtbaar van deze tactiek. Bij mijn 4e aanval kregen de Zwitser het door die Oranje laten we niet gaan en besloot ik door te trekken waar Jos van profiteerde. Hij reed half koers solo weg.
Erik en ik deden niks meer en besloten om beurten weg te rijden en Marieke en Paul bij de keerpunten de nodige aanmoedigen toe te schreeuwen. Jos hield goed stand en heet nu de flying dutchman. De laatste 1 ½ ronde was het spel op de wagen en reed Erik met een zwitser weg terwijl ik een klein achtervolgend groepje zat. Jos bleef door bikkelen en Erik reed voor de tweede plaats. Bij mij in de groep werden ze het niet een dus demarreerde ik weg en kwam solo als 4e overall aan na Jos 1e en Erik 2e. Uitslag speed Heren 20 t/m 30 jaar 1. Jos 2. Erik 3. Jelmer. Paul reed een goede wedstrijd en nam met zijn leeuwenhart het merendeel van het werk ik zijn groep voor zijn rekening hij werd 17e en 5e in zijn klasse, vlak daarachter werd Marieke 22e.
Een gave wedstrijd en een super leuke ervaring, waarbij plezier voorop stond samen met het warme Hollandse wij gevoel. Ook bleek dat het niveau in Nederland hoog ligt vergelijken bij Zwitserland! Na onze wedstrijd kwamen de echte mannen de World cup rijden en wat gaan die hard. Mooi om te zien. Na de wedstrijd nog lekker gegeten waarna we helaas onze vakantie ten einde kwam en we weer terug naar Nederland moeten.
Jelmer
|
|
|
