HIC Sloten en vreemde gelijkenissen
|
|
Met Parijs-Roubaix als wielerklassieker op de kalender, was de eerste Paasdag van dit jaar voorzien van een sportief hoogtepunt. De skeeleraars in Nederland met niet 66, maar bijna 80 kilometer wedstrijd in de benen, zullen hier vrijwel allen van hebben genoten. Ook uw verslaggever zat (ondanks gehavende bilspieren) op het puntje van zijn stoel voor de Belgische televisie, en zag opmerkelijke paralellen tussen de skeelerwedstrijd van zaterdag en de wielerwedstrijd van zondag. De overeenkomsten tussen de Franse hel en het Friese voorgeborgte waren talrijk. Voor deze overeenkomsten aan bod komen, eerst even een introductie van de hoofdpersonen in de kermis van de Hel.
Parijs Roubaix met zijn hotsende en knotsende kasseienstroken zorgt elk jaar weer voor een wielerspektakel van jewelste. Het is een van de weinige wedstrijden in de moderne sport waar de sterkste meestal wint. Dit jaar was Tom Boonen de sterkste. Hij had vrouwe Fortuna aan zijn zijde gehad: degenen die zich met hem durfden te meten waren een voor een door tegenslagen uitgeschakeld. Hij knalde keer op keer met angstaanjagende snelheid over de meest grove stroken om zo de concurrentie ernstig uit te dunnen en uiteindelijk het noodlot over hen af te roepen.
Toch was er een belager die Tom slechts met de allergrootste krachtinspanning kon afslaan. Zijn naam Fillipo Pozzato. Deze ranke Italiaanse jongen wordt ook wel Pipo genoemd. Zijn uiterlijk: Een pezig lijf, wapperde manen en de mooiste fietsstijl van de wereld. Hij ziet zichzelf als de enige echte opvolger van dandy Mario Cippolini. In zijn vrije tijd rijdt Pipo graag in zijn Ferrari en strooit hij omringd door glamour girls met geld in het casino. Zijn sierlijke stijl en flamboyante leven beletten hem echter niet om keihard te fietsen en wedstrijden te winnen. Hij en Tom Boonen waren ploeggenoten, maar zijn nu concurrenten die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Pipo is geweldig sterk maar omdat zijn ploeg nog in de steigers staat is hij genoodzaakt zich te gedragen als de onontkoombare schaduw van de favoriete Boonen. Zowel in de Ronde van Vlaanderen als tijdens Parijs Roubaix zat the Shadow stoicijns in het wiel van Boonen. Tom wordt hier zenuwachtig van, Pipo niet want only god can judge me staat aan de binnenzijde van zijn arm getatoeeerd.
Boonen is van ander materiaal gemaakt dan Pozzato. Hij is Belg, geen Italiaan. Hij is geen flyer, maar een stoemper. Stevig gebouwd is Tom, met dijen waar de concurrentie met ontzag naar kijkt. En hoewel hij meer praatjes heeft dan de gemiddelde Belg, is Tom Boonen geen showman maar een harde werker. Gezegend is met enorme sprintkwaliteiten is hij, maar desondanks komt hij het liefst alleen over de finish, na iedereen het snot voor de ogen te hebben gereden. De schonkige Tom is voorzien van de beste klassiekerploeg van de wereld. Dit maakt zijn kansen op winst in deze wedstrijden groot, maar zorgt er ook voor dat hij voortdurend onder druk staat. Een onscherpe dag en het kan zomaar zijn dat hij de volgende dag de rol van knecht moet aanvaarden. En dat is niet fijn als je zelf wil winnen.
Goed tot zover het wielrennen. Nog altijd geen overeenkomsten genoemd.....Toch denk ik dat er bij de insiders in de skeelerwereld langzamerhand iets begint te dagen. De gelijkenis tussen Sloten en Roubaix is niet gering. Dat zal iedereen beamen die in Sloten heeft geskeelerd. De klinkerstrook in Wijckel heeft menigeen van nare blaren voorzien. Maar vooral het grove asfalt maakte de wedstrijd in Sloten vreselijk zwaar. Velen vonden de wedstrijd - in elk geval het wegdek - zwaarder dan die van de enige echte Friese klassieker, Hallum. Menigeen kwam geradbraakt over de finish. Alleen omdat het vrijwel windstil zomerweer was, en alleen daarom werd het geen slagveld in het peloton.
De wedstrijden lijken dus op elkaar. Maar niet alleen de wedstrijden. Boonen en Pozzato. Ook zij vertonen een opvallende gelijkenis met twee grote namen binnen het skeelerpeloton. Boonen lijkt op Boeve. Beiden groot, sterk, aanvallend, en met een sterke sprint in huis. Beiden met de sterkste ploeg uit het deelnemersveld. En kijk eens naar hun gezichten: beiden een minzame glimlach om de mond. Een lach die in de wedstrijd verwordt tot een grimas. Dezelfde vuurspuwende donkere ogen als het menens is.
En de stylist Pozzato dan. Wie is zijn gelijke? Welke skeeleraar kan zich meten met zijn snelheid, fluwelen techniek en natuurlijke flair? Wie vloog er als een zwarte schaduw over de Friese wegen? Natuurlijk is het Sjoerd Huisman. Op sportief gebied en ook uiterlijk lijkt Sjoerd enorm op Pozzato. Alleen de Italiaanse flaboyantie, lijkt Sjoerd graag aan anderen over te laten. Dat past niet bij de West Fries met de killerblik in de ogen.
In Sloten was Boonen, eh Boeve verreweg de sterkste. Zonder concurrentie met een ploeggenoot over de streep komen, is voor zeer weinigen weggelegd. Geen enkele ploeg kon een vuist maken tegen de kwaliteit van het Habovo kamp. Huisman, de Nederlands kampioen natuurijs, was veroordeeld tot een bijrol. Hij moest nog op stoom komen. Zijn zwarte schaduw fladderde enkele malen met duizelingwekkende snelheid richting kopgroep. Maar telkens faalde de flyer, en kwam hij stil te vallen. De rauwe Friese wegen en de lange afstand passen niet in zijn straatje. Hier was de stoempende kracht van de spierbundels van Boeve nodig om te overwinnen.
Hoe de jongens en meisjes van Choose 2 Achieve het deden? Prima! Binnenkort meer hierover....
Door de lange adem
|
|
|
