Verslag uit de Thaise massagesalon: de Slotense Klinkerhel.
|
|
Ik lag op de massagetafel van de Thaise masseuse aan de Rozengracht in Amsterdam, daags na de skeelerwedstrijd van Sloten. Ze kneed en kneep mijn rug. Het deed pijn. Je rug zit behoorlijk vast zei de masseuse. Hoe komt dat? Heb je laatst nog iets bijzonders gedaan?
Mijn gedachten gingen terug naar zaterdag 11 april. De skeelerwedstrijd van Sloten. Ik startte mijn verhaal. De Slotense klinkerhel begon met een kanonschot van een echt kanon. Het dreunde door Friesland. In ieder geval in Sloten. We waren met een grote groep veteranen en vrouwen. De eerste lus ging meteen hard. Jan Hubert sleurde op kop. In de tweede ronde oftewel de derde lus was in het peloton het Sonja Bakker effect volgens de speaker al opgetreden. Bij die lus viel ook bij mij de genadeslag. Op de klinkerstrook in Wyckel reed ik uit alle macht. Ik moest doorrijden anders raakte ik het peloton kwijt. We gingen de klinkerbocht om… nog even…. En daar keek ik al tegen de kont van het peloton aan. Ze reden genadeloos van me weg. Niet zo hard! Ik rammelde door elkaar, ook figuurlijk, nee ik wil er niet af! Dat was een pijnlijk moment. De masseuse drukt hard op de knopen in mijn rug. Oei wat een pijn!
Ik reed door met twee man, dat wil zeggen een veteraan en een vrouw, Rowenna de Boer. Het werd steeds zwaarder. Op een gegeven moment loste Rowenna. De man en ik reden gestaag door. Gedachten gingen door me heen. Ik heb zo’n dorst! En het werd steeds warmer. Mijn voeten gingen uitzetten. Het klopte in mijn voeten. Niet aan denken, doorgaan. Oei wat een pijn. De masseuse drukt nu op mijn voeten. Auw daar doet het zeer!
In de derde ronde werden we ingehaald door een grote achtervolgende groep. Daarin waren ook Suzanne en Peter Bol te vinden. Deze ronde was tevens onze laatste ronde want toen we Sloten weer passeerden en we aan de laatste ronde wilden beginnen moesten we helaas de wedstrijd staken. Doorrijden was alleen voor het peloton weggelegd. Ik werd 19e, Suzanne 21e en Peter 26e.
Het wachten is nog op de eindsprint van het peloton. Marianne en Jan H. zitten in een goede positie. Daar is de doorkomst met 4 veteranen. Rob Jager wint. Niet snel daarna volgt de ontsnapte Yvonne Spigt. Zij wint! Marianne zowel als Jan worden 7e.
Ik wordt nu door de masseuse gemasseerd met een speciale knijptechniek. Mijn rug voelt al losser maar ook nog steeds met pijn. De masseuse vraagt door. En hoe voelde je je na de wedstrijd?
Op zich wel goed, antwoord ik. Alleen mijn voeten deden een pijn! Ik zag enkele dames met de voeten in de sloot zitten. Suzanne, Marianne, Peter, Jan en ik hebben een tijd languit in het gras gelegen in de oranje getinte Choose 2 Achieve tent. Vlakbij de finishlijn, een ideale plaats! In gestrekte positie heb ik zo de wedstrijd van de heren A-B-C gevolgd. Jouke, Melvin, Jelmer (A’s) Bart, Gerard, Hans, Peter K(B’s) en Bram (C) kwamen voor ons team uit. Hier werden al snel verschillende groepjes gevormd. Bram, Hans en Melvin konden het harde tempo nog niet volgen en moesten de wedstrijd staken, want ook hier gold dat de wedstrijd alleen in het peloton uitgereden mocht worden.
Jouke wordt 9e en Jelmer 24e A-rijder. Vooral het kersverse B-team heeft geweldig gepresteerd. Gerard wordt de 1e B-rijder en reed voor het eerst in zijn leven een wedstrijd bij de aas uit! De eerste podiumplaats voor Choose 2 Achieve is binnen. Dus wellicht zal de speaker onze naam binnenkort goed gaan uitspreken. Bart eindigt als 6e B-rijder, waarmee hij zeer verdienstelijk debuteerde bij het snelrolteam. Party Peter eindigde als 10e B, en Hans als 15e B. Bram werd de 7e C rijder.
Met zware bovenbenen, pijnlijke kuiten en een stijve rug verliet ik Sloten. Na afloop van mijn verhaal bij de masseur was ik dan wel moe van het praten maar verliet ik de zaak met een losser gemoed. Op naar de volgende wedstrijd en massagebezoek….
Door Femke
|
|
|
