Domburg: Geen mosselfeest.
|
|
Afgelopen zaterdag om 14:00 vertrokken we voor een lange reis naar Domburg. Zinzi, Bram en ik reden mee met Hans. Wat bleek: Hans had alle CD’s van bloff op zijn ipod staan. Nog veel opmerkelijker was dat Bram elk liedje mee kon zingen. Je begrijpt het, het was een lange reis.
Aangekomen in Domburg was Paul ruimschoots van te voren aan het warm rijden. Na het inschrijven en het gebruikelijke bakkie koffie, richting het parcours gegaan om iedereen aan te moedigen. Hoe zat het ook alweer? Start, scherpe bocht, klim, scherpe bocht, klinkers, afdaling scherpe bocht en valsplat naar finish.
Masters:
Er was maar een kleine groep masters, maar zeker niet de minste, afgereisd naar het voor de vele verre Domburg. Bauke Thijsseling, Rob Jager en Paul van der Ven stonden natuurlijk ook bij deze wedstrijd aan de start.
Gelijk vanaf de start werd er flink doorgereden. Het tempo lag constant hoog en de groep werd steeds kleiner. Na drie kwart koers schudde Paul aan de boom. De groep werd nog kleiner. De wedstrijd eindigde in een sprint die werd gewonnen door Bauke Thijsseling. Paul werd, op het smalle en lastige parcours, keurig 7e.
Beloften:
Hans, Bram en Geer startten in een mooie groep van ongeveer 35 mannen. De tactiek was duidelijk; hard maken die wedstrijd!! De eerste aanval kwam op naam van jawel Gerard. In totaal reed hij ongeveer 4 ronden vooruit met wisselende medevluchters en als resultaat de winst van het drie ronden klassement.
Alles zat weer bij elkaar en Kevin Floris besloot zijn benen eens te testen. De groep vluchters werd steeds groter en onze mannen leken de slag te missen. Toen gebeurde het; Hans ging naar kop van het peloton en reed zo hard als hij kon richting de kopgroep. Het peloton brak hierdoor in vele stukken en ook Bram was het slachtoffer. Gerard daarentegen kon, dankzij Hans, samen met Erik Valent de sprong naar de kop van de wedstrijd maken. Deze bestond nu uit 9 rijders.
Hans kon na het sleuren op kop met moeite bij blijven. Toch werd hij keurig 23e. In de kopgroep was het spannend: Kevin Floris demarreerde en werd pas in de laatste ronde teruggehaald. Geer sprintte naar een knappe 2e plaats achter de Belgische winnaar.
Onze opvolging is goed bezig! Het rest mij Bram eervol te vermelden. Ondanks dat hij op een ronde achterstand reed, ging hij door en bleef na passage het peloton keurig bij! Bram is onze Belofte!
Dames:
De start van de dames was wat verlaat en daarom waarschijnlijk, onaangekondigd, ingekort. Hierdoor was er om de ronde een klassement- of premiesprint. Dit zorgde voor een eentonige wedstrijd, waarin het tempo hoog werd gehouden door het sterke Cadomotus blok. Veel dames vielen hierdoor af. Lillian hield wel keurig stand en reed deze wedstrijd uit als 13e.
A-rijders:
Melvin en ik stonden aan de start met 55 andere mannen met dikke snelle benen, waaronder het nieuwe team van Cadomotus met de Familie Swings en consorten. Over de wedstrijd kan ik kort zijn: Vanaf de start werd er loeihard gereden. Het is de hele wedstrijd niet meer stilgevallen. Melvin kreeg last van zijn rug en heeft de wedstrijd half koers verlaten. Zelf kon ik aanklampen tot 2 ronden voor het eind. Ik werd als 29e geklasseerd.
De hele wedstrijd lang heb ik me afgevraagd wanneer het eens stil zou vallen. Ze gaan ook zo hard door de bocht, kennen ze geen angst? En die klim, die klim….niet zo hard! He, wat zei ik nou niet zo hard! Wat gek, nu ik erop let zie ik pas hoeveel mensen er op Bont rijden, bijna de helft van het peloton. Ja, hij ook al. Weer een bocht aanzetten. Waarom rijd ik steeds achteraan? Belangrijker nog, hoe zorg ik ervoor dat ik naar voren kom? Haha grappig, dit stukje asfalt ziet er net zo uit als bij ons in de stad, moet ik daarom helemaal naar f*cking Domburg? En ja, zijn skeelerschoenen zijn ook al zwart. Een gat, sh*t ik zit op een gaatje, aanzetten, ik moet aanzetten. Pfoeh gelukkig, ben er weer. Wat een wind, ik heb dorst. Dorst, moet drinken, waarom heb ik geen tijd om te drinken?
Ja we zijn los!...... Toch niet…... Waarom demarreren ze nu weer? Oef weer een gaatje, maar dan aan de achterkant. Dichtrijden, aanzetten, kom op je kan het best! Waarom valt het nu niet heel even stil? Echt het hoeft maar heel even….Ik kan niet meer, ik kom niet dichter. Mijn benen…au, kom op, nog maar heel even. Het lukt niet meer..De finish, aah ein-de-lijk, de finish!
De eerste WoW zit er weer op. Moe, maar voldaan en met de “Zeeuwse kust” in de achteruitkijk spiegel en op de radio rijden we terug. Met omgekeerde maag heb ik zeker geen onbewust zin in een mosselfeest, hoe komen ze erop?
Jelmer
|
|
|
