Bart filosofeert de concurrentie aan flarden
|
|
Het mooie van skeeleren is, dat als je goed bent je de concurrentie aan flarden kan rijden. Dat je aan kop van de koers rijdt en achterin andere jongens om hun moeder hoort schreeuwen.
Dat je een aanval inzet net op het moment dat het al hard is gegaan en iedereen hoort denken, “hou alsjeblieft je poten stil”
Dat je naast je mensen met snot voor de ogen en schuim op de mond ziet rijden en dat je nog de puf hebt om te zeggen “Geer het is jouw beurt!” en hij doodleuk in zijn eentje weg flyerd!
Zo’n wedstrijd was het ongeveer in Emmeloord bij de B. Alles leek zo makkelijk te gaan. De opdracht van tevoren was heel simpel: slopen die boel!
Er waren de hele tijd aanvallen en het ging hard. Zelfs zo hard dat er twee jongens hard de hekken in vlogen.
Bart reed al in de eerste paar rondes weg na een paar aanvallen van andere rijders. Erg jammer was dat hij niemand mee kreeg en na vier rondes alleen gereden te hebben weer terugviel in het peloton.
Geer zag dat direct en besloot het sloopwerk voort te zetten en demarreerde met een groep. Ook die werd teruggehaald en zo ging het steeds over en weer. Op het laatst reed hij zo hard dat hij de medevluchters los reed en in zijn eentje verder rolde. Later zou hij zeggen “ja maar het ging zo makkelijk!”
Tot diep in de finale reed Eelco mee. Omdat het zijn eerste wedstrijd was ging het de laatste paar rondes te hard. Toch hield hij er wel een lekker gevoel aan over.
In de finale reed er toch een groep weg met potentie. Helaas zat er geen c2a bij en dus moest er wat bedacht worden. Gerard stond op het punt om te springen, maar dat hoefde niet want Bart had nog een laatste pijl op zijn boog. Hij trok twee rondes door aan kop zodat de kopgroep weer in zicht kwam. Het peloton reed op een lint en overal vielen gaten. Geer had natuurlijk een mooie positie en 2 rondes voor het eind leek het weer een podiumplek te worden. In de laatste bocht werd hij opzij geduwd waardoor hij sprintte naar de 6e plaats.
Van de dameswedstrijd heb ik niet veel gezien. Tenminste, niet van de wedstrijd... Ik werd de hele tijd afgeleid door wat er rond reed, ervoor tijdens en erna, zodat het onmogelijk was de wedstrijd te volgen.
Wel zag ik dat Lillian zich keurig handhaafde in het peloton. Wat zij niet zo keurig vond, want ze had graag in de kopgroep willen zitten. Door een mindere start reed ze in het begin te ver achteraan waardoor ze de slag miste. In de finale reed ze naar een mooie 16e plek toe wat toch knap was!
Bij de heren A was de opdracht, Volgen! Zo lang mogelijk totdat je erbij neervalt. Er deden zoveel internationale toppers mee dat het een harde wedstrijd zou worden.
Tot mijn verbazing zag ik dat Jouke hele andere plannen had en aan kop een paar keer flink sleurde. Jelmer en Melvin hadden het af en toe enorm zwaar, maar gaven niet op. Na 50 bikkelharde rondes eindigden jelmer en jouke 26 en 27e. Melvin werd 63e.
door Bart Hakkenberg.
|
|
|
