Het NK vanuit damesperspectief
|
|
Vanuit het damesperspectief bekeken waren er meerdere opvallende gebeurtenissen te melden over het NK.
De materiaalpech.
Lillian kon niet starten aan het NK omdat ze geen schoenen had. In ieder geval geen geschikte schoenen. Het gerucht gaat dat er te veel van haar schoenen is afgevijld voor haar nieuwe frame, zodat ze daar goed op passen, maar de vijl werd te grondig gehanteerd waardoor haar schoenen nu doorzakken op haar wielen….Maatje 35 is een lastige schoenmaat, zodoende kon Lillian niet tijdig aan nieuwe goede schoenen komen.
Ik had ook pech met het materiaal. Je zou kunnen zeggen dat mijn materiaalman en tevens partner zo vervuld was van het feit dat hij als – zelfbenoemde- outsider gold voor het NK dat hij vergat dat er nog andere taken te doen waren. Mijn nieuwe frame ging los zitten. Hoe langer de wedstrijd duurde hoe meer het frame heen en weer schoof. Helaas duurde de wedstrijd net een ronde te lang, in die ronde schoof ik - met als boosdoener mijn frame- van links naar rechts. De eindsprint werd zo dus geen sprint voor mij helaas.
De zenuwachtigheid
Een NK zal een NK niet zijn als zenuwachtigheid parten speelt bij de rijders. Ik zal er verder niet te veel over uitweiden maar een ploeggenote is verdacht vaak bij de toiletten gezien.
De eindsprint.
Dat het NK vreemde en nog nooit eerder geziene krachten bij mensen naar boven brengt blijkt uit het feit dat Suzanne – niet te boek staand als rassprinter- in de eindsprint de voorzet gaf en deze bijna niet meer uit handen gaf.
De tevredenheid
Het lukte mij voor het eerst om tijdens een wedstrijd goed op mijn techniek te blijven letten. Nadat ik foto’s van mezelf had gezien van de wedstrijd in het Veld dacht ik “ dat nooit meer”. Naast esthetische redenen is het ook niet echt effectief te noemen. Tijdens de wedstrijd ging er steeds maar een gedachte door me heen: “ bekken kantelen en knieën naar voren”. Soms was het zwaar omdat mijn hoofd kennelijk de neiging heeft om richting asfalt te gaan en mijn knieën daar direct op reageren door in gestrekte toestand verder te skeeleren, maar ik heb het volgehouden!
Suzanne was ook erg tevreden met haar skeeleroptreden. Het groepje waar ze in kwam te rijden heeft het grote gat naar het daaropvolgend groepje weten te overbruggen. Zo is zij door haar sterke rijden 25e geworden.
De teleurstelling
Marianne kon lang aanklampen bij het peloton, maar moest er op een gegeven moment toch af. Ze heeft toen lang in haar eentje gereden en werd helaas ingehaald door een groepje van een stuk of vier rijdsters die haar er afreden in de sprint. Zij werd 20e, normaal gesproken had een plaats bij de eerste vijftien niet misstaan.
Het op en neer springen
Dat was toe te schrijven aan ondergetekende. Dat springen deed ik voor de televisie toen Studio Sport het NK uitzond. Heel ons team in beeld! Peter K, Paul, Hans, mijn moeder.. ikzelf. Ik heb het later nog teruggekeken om naar de woorden van Koen te luisteren wat hij nu eigenlijk allemaal zei.
Door uw verslaggeefster F.Roemer
|
|
|
