Luctor et emergo (Erik worstelt en komt boven)
|
|
Julianadorp, een dorp net onder de kust bij Den Helder, het lijkt wel Zeeland, daar waar ik ben geboren en daar waar mijn vader op het dak van zijn ouderlijk huis zat om aan het water te ontvluchten.
Ik voel me er gelijk thuis, heerlijk straffe wind, lang parcours geen scherpe bochten en lange rechte stukken. Misschien wordt het wel mijn NK?
Conditioneel voel ik me sterk echter ik heb nog niet veel geskate en vanaf het begin van
het seizoen lopen pielen met mijn materiaal dus wat betreft pure snelheid is het nog niet alles. Maar goed ik ga ervoor, anders doe ik helmaal niet mee, onder het motto Luctor et Emergo ga ik van start, in mijn nieuwe Choose2Achieve jurk (onze sponsor die ik bij deze bedank)
7 rondes van 6 km over mooi asfalt, gelijk na de start zit ik goed en ik voel me oke. Het gaat niet erg hard en op het rechte stuk tegen de wind in wil ik me even testen en kijken wat de anderen doen. Dat valt me mee, ik rij niet makkelijk weg en er wordt niet vol over me heen gereden als ik de kop afsta. Ppffffff… dat is goed te doen.
Met de wind in de rug gaat het hard en misschien wel iets te hard voor mij maar de groep die weg leek te zijn ontploft letterlijk voor me en er vallen twee slachtoffers in het gras. Gelukkig ik zit er nog bij, gaande weg de wedstrijd voel ik me steeds sterker en twee keer rij ik vol door tegen de wind in en sla ik een groot gat maar de groep laat het er niet bij zitten en met de wind mee komen ze steeds terug. Ook in de twee slotronden kom ik niet echt weg, ik besluit om Bram mijn ploeggenoot te steunen en tegen de wind in deel ik steeds speldenprikken uit om de andere rijders te vermoeien.
In de laatste kilometer is de pijp echt leeg en is mijn motto totaal anders, “ik worstel en ga onder”, gelukkig kan ik Bram nog een beetje op weg helpen richting de top 5 maar daar is het dan ook bij gebleven. Zelf wordt ik 8-ste en ben ik dik tevreden over mijn prestatie, ik wilde mijn huid duur verkopen en dat is me gelukt. Misschien had ik iets minder met mijn krachten moeten smijten maar goed zo’n eerste wedstrijd is altijd wennen en mijn enthousiasme was er groot. Ik heb na 2 jaar sukkelen het plezier in de sport terug en voel me weer op de weg terug. Hopelijk kom ik volgende keer weer echt boven!
Erik
Volgende keer rij ik onder spreuk “Vis Temperata Fortior” en zal het resultaat veel beter zijn!
|
|
|